Rozdział 5

-Połóżcie ją tutaj.-pani Yukimura

wskazała na kanapę.Scott położył dziewczynę-Kira,przynieś żarówkę

Po chwili Kira przyszła z żarówką.Theo opuścił pokój.Siedział na podłodze, pod ścianą. Bał się o dzięwczynę.Bał się,że dowie się z kim współpracuje. Zdolność czytania przeszłości człowieka u niej,była dla niego niebezpieczna.Teraz,kiedy mogła odkryć jego sekret.

-Nie jest grzmotnym kitsune.-zdołał usłyszeć przez ścianę oświadczenie skierowane do Scotta-Podaj mi zegarek-pewna tego co chce zrobić rozkazała chłopakowi . Nastolatek zdjął go z półki i podał Noshiko.

Pani Yukimura wcisnęła zegarek w rękę April.Zatrzymał się.Kobieta podniosła się i spojrzała na przyjaciół

-Jikan.-powiedziała

-Słucham?

-Najrzadszy gatunek.Strażnicy czasu.-dziewczyna otworzyła oczy.Nadal się świeciły.

-Czyli nie jest chimerą?

-Nie,ale jest równie niebezpieczna.Jikan czerpią energię z czasu.Mogą kogoś postarzeć lub odmłodzić.Zajrzeć w przeszłość jak i w przyszłość.Przyda wam się,ale uważajcie.Zabiją człowieka dotykiem.

-Super,teraz wiem o jej gatunku więcej niż o swoim-wybąkała Kira

-Jikan?-brunetka podniosła głowę

-Theo?-Malia weszła i usiadła obok niego na schodach-Co z tobą?

-Mi też miło cię widzieć-uśmiechnął się

-Boisz się.-zmrużyła oczy.Pod dom podjechał Jeep-Stiles.-wstała

***

-Jak się czujesz?-Noshiko oglądała oczy April

-Boli mnie noga.W kostce.Poza tym dobrze.-Kira spoglądała niepewnie na Scotta

-Bardzo?-kobieta dotknęła kostki dziewczyny.Zacisnęła usta i kiwnęła głową.

-Będzie potrzebowała katany,żeby się bronić.-odezwała się kitsune

-Scott,Malia,widzicie u niej aurę?

-Nie.-odpowiedzieli chórem

-Czyli nie jest młodym Kitsune-Stiles spojrzał na Malię.Wszystkie oczy skierowane były ku niemu-Czy wy czegokolwiek słuchacie?-nikt się nie odezwał-Derek to powiedział

-Gdzie jest Theo?-zapytała April delikatnym głosem

-Pojechał do domu.Już prawie druga.-Malia spojrzała na nią dziwnym wzrokiem

-Coś mu zrobiłam…Krew wypłynęła mu z ucha…

-Umiesz manipulować głosem?-zaciekawiła się pani Yukimura

-Zdaję się,że mamy jeszcze dzisiaj do szkoły.-Kira uśmiechnęła się nerwowo