Rozdział 18

-Summer?Dawno nie rozmawiałyśmy,co słychać?-Mia poprawiła włosy
-Z tej strony Josh Fields,Mia.-spuściła rękę
-O co chodzi,proszę pana?-chwyciła torebkę
-Muszę z tobą porozmawiać
-Niestety to niemożliwe.Wybieram się na lekcje.-chwyciła klucz
e i wyszła
-Summer jest w szpitalu-Mia trzasnęła drzwiami zaskoczona-Nie jest to rozmowa na telefon.Proszę was o zjawienie się u nas w rezydenci
-Przekażę April-rozłączyła się

***

-April!-brunetka odwróciła się,aby spojrzeć na biegnącą w jej stronę przyjaciółki

-Tak?-zamknęła szafkę 

-Summer jest w szpitalu.Jej ojciec dzwonił z jej telefonu.-otworzyła buzię

-W Bridgeport?Zwariowali.-zadzwonił dzwonek

-Przyda ci się odpoczynek od twojego chłopaka i jego paczki.-brunetka spojrzała na chłopaka

-Słucha.-zmarszczyła brwi

-Słucham?-zrobiła to samo co zielonooka

-Nic.Idę na lekcje,Cześć.-uśmiechnęła się i odeszła

***

-Przepraszam-niska blondynka weszła do klasy historycznej

-Tak?-pan Yukimura podniósł głowę

-Dostałam przekierowanie do tej klasy-złapała za kurtkę

-Jesteś tą młodą,zdolną dziewczyną.-wskazał na miejsce obok Stilesa

-Tak.-usiadła na wyznaczonym miejscu

-Mam nadzieję,że jesteś gotowa na mały test-nauczyciel położył kartkę przed dziewczyną

-Oczywiście-zaczęła pisać

***

-Wyjeżdżam.Nie wiem na jak długo,Theo.Może nie powinniśmy się spotykać.Tam zobaczę mojego byłego chłopaka.Może zostanę przez chwilę...

-Dobrze.Nie ma sprawy. Będę czekał ze Scottem,Stilesem,Lydią Malią...-uśmiechnął się

-Co ty chcesz zrobić?-zmarszczyła brwi

-Przepraszam-wbił strzykawkę w jej ramię.Dziewczyna upadła.Theo szybko ją złapał i zaniósł do samochodu

***

Brunetka obudziła się w czymś w rodzaju klatki

-Jesteś tutaj wyjątkowa.Pozwolili mi z tobą porozmawiać.

-Oni? 

-Doktorzy Strachu.-spojrzał na nią

-Jeżeli chcesz mi coś powiedzieć to podejdź tu,Nie będę krzyczeć przez cały ten...pokój,idioto-dotknęła krat.Cofnęła się czując jak kopie ją prąd.

Chłopak podszedł do niej

-Teraz przynajmniej nie zrujnujesz wszystkiego.

-Ufałam Ci,Theo.A ty to bezczelnie wykorzystałeś dla jakiegoś planu,Jesteś śmieciem.-założyła ręce

-Podziękujesz mi innym razem-usłyszała dzwonek jej telefonu

-To moja komórka?-podeszła bliżej

-Jak słodko.-wyjął ją z kieszeni-Twoja przyjaciółka.

-gdybyś niczego nie popsuł teraz byłabym w moim ukochanym Bridgeport.-wyciągnęła rękę

-Nie radzę-schował telefon z powrotem i odwrócił się,żeby odejść

-Najgorsze jest to,że nadal mam nadzieję.Nadzieję i miłość,Theo.-ruszył z miejsca.